خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باشتکیه بر هستی مکن در نیستی مردانه باش
۲
کی بود جای ملک در خانهٔ صورت پرسترو چو صورت محو کردی با ملک همخانه باش
۳
پاک چشمان را ز روی خوب دیدن منع نیستسجده کایزد را بود گو سجده گه بتخانه باش
۴
گر مرید صورتی در صومعه زنار بندور مُرائی نیستی در میکده فرزانه باش
صفحهٔ ۱ از ۲