خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روبهک! چرا ننشینی به جای خویش؟با شیر پنجه کردی و دیدی سزای خویش
۲
دشمن به دشمن آن نپسندد که بیخردبا نفس خود کند به مراد و هوای خویش
۳
از دست دیگران چه شکایت کند کسی؟سیلی به دست خویش زند بر قفای خویش
۴
دزد از جفای شحنه چه فریاد میکند؟گو گردنت نمیزند، الا جفای خویش
صفحهٔ ۱ از ۳