خلوتی با سهراب سپهری
همراه
آوار آفتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها در بی چراغی شب ها می رفتم.
۲
دست هایم از یاد مشعل ها تهی شده بود.
۳
همه ستاره هایم به تاریکی رفته بود.
۴
مشت من ساقه خشک تپش ها را می فشرد.
صفحهٔ ۱ از ۷
آوار آفتاب