خلوتی با سعدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در وداع شاه جهان سعد بن ابی‌بکر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی و صدهزار دلت دست در رِکیبای جان اهل دل که تواند ز جان شکیب؟
۲
گویی که احتمال کند مدتی فراقآن را که یک نفس نبود طاقت عِتیب؟
۳
تا همچو آفتاب برآیی دگر ز شرقما جمله دیده بر ره و انگشت بر حِسیب
۴
از دست قاصدی که کتابی به من رسددر پای قاصد افتم و بر سر نهم کتیب
صفحهٔ ۱ از ۳