خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۴۰ - یافتن نور پروانه را بحالت زار و حال شمع را در عشق با او گفتن
شمع و پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو نور از جستجو یک لحظه ننشسترسید آخر بدان پروانه مست
۲
چنان دیدش که بود از چشم مردمبه چشم مردمان چشم خود گم
۳
اگر گویم خیالی مینمودیخیال من بود کان هم نبودی
۴
فتاده بالها در هم کشیدورق برهم زده گشته جریده
صفحهٔ ۱ از ۶