خلوتی با اهلی شیرازی
بخش ۴۱ - دلالت کردن نور، پروانه را بسوی شمع
شمع و پروانه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سعادت بر کسی چون دیده دوزدز غیب او را چراغی برفروزد
۲
اگر شمعی برافروزد گدا رابرآرد آتشی از سنگ خارا
۳
چو دولت دیده اقبال بگماشتبمهر آن ذره را از خاک برداشت
۴
نشان دادش ز یاری رهبر نورجمال دلفروز شمع از دور
صفحهٔ ۱ از ۵