خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده مشکبوی ما بید و کنار کشت ماکوثر و سلسبیل ما طوبی ما بهشت ما
۲
بس که غم تو بوده است تعبیه در سرشت مانسخه فتنه می برد چرخ ز سرنوشت ما
۳
حسرت وصل از چه رو چون به خیال سرخوشیمابر اگر بایستد بر لب جوست کشت ما
۴
نور خرد ز آگهی خواهش تن پدید کردصرف ز قوم دوزخ ست نامیه در بهشت ما
صفحهٔ ۱ از ۳