خلوتی با غالب دهلوی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بیایی مست ناگاه از در گلزار ماگل ز بالیدن رسد تا گوشه دستار ما
۲
وحشتی در طالع کاشانه ما دیده استمی پرد چون رنگ از رخ، سایه از دیوار ما
۳
گوشه گیرانیم و محو پاس ناموس خودیمآبروی ما گداز جوهر رفتار ما
۴
خسته عجزیم و از ما جز گنه مقبول نیستتکیه دارد بر شکست توبه استغفار ما
صفحهٔ ۱ از ۳