خلوتی با پروین اعتصامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل، فلک سفله کجمدار استصد بیم خزانش بهر بهار است
۲
باغی که در آن آشیانه کردیمنزلگه صیاد جانشکار است
۳
از بدسری روزگار بی باکغمگین مشو ایدوست، روزگار است
۴
یغماگر افلاک، سخت بازوستدردی کش ایام، هوشیار است
صفحهٔ ۱ از ۱۵