خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم اندر محنت و خواری مراچون ببینی نیز نگذاری مرا
۲
بعد از آن معلوم من شد کان حدیثدست ندهد جز به دشواری مرا
۳
از می عشقت چنان مستم که نیستتا قیامت روی هشیاری مرا
۴
گر به غارت می‌بری دل باک‌نیستدل تو را باد و جگرخواری مرا
صفحهٔ ۱ از ۴