خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوختی جانم چه می‌سازی مرابر سر افتادم چه می‌تازی مرا
۲
در رهت افتاده‌ام بر بوی آنکبوک بر گیری و بنوازی مرا
۳
لیک می‌ترسم که هرگز تا ابدبر نخیزم گر بیندازی مرا
۴
بندهٔ بیچاره گر می‌بایدتآمدم تا چاره‌ای سازی مرا
صفحهٔ ۱ از ۳