خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرم در حسن طاق افتاده استقسم من زو اشتیاق افتاده است
۲
بر سر پایم چو کرسی ز انتظارکو چو عرش سیم ساق افتاده است
۳
گر رسد یک شب خیال وصل اوبرق در زیرش براق افتاده است
۴
لیک اندر تیه هجرش گرد منسد اسکندر یتاق افتاده است
صفحهٔ ۱ از ۳