خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن نه روی است ماه دو هفته استوان نه قد است سرو بررَفته است
۲
پیش ماه دو هفتهٔ رخ توماه و خورشید طفل یک هفته است
۳
ذره‌ای عشق آفتاب رخشهمه دلها به جان پذیرفته است
۴
نرگس اوست ای عجب بیماردل عشاق درد بگرفته است
صفحهٔ ۱ از ۳