خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش کان شمع نیکوان برخاستناله از پیر و از جوان برخاست
۲
گل سرخ رخش چو عکس انداختجوش آتش ز ارغوان برخاست
۳
آفتابی که خواجه‌تاش مه استبه غلامیش مدح خوان برخاست
۴
از غم جام خسروی لبششور از جان خسروان برخاست
صفحهٔ ۱ از ۴