خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل مست لعل جان افزای توستدل غلام نرگس رعنای توست
۲
نیکویی را در همه روی زمینگر قبایی هست بر بالای توست
۳
چون کسی را نیست حسن روی توسیر مهر و مه به حسن رای توست
۴
نور ذره ذره بخش هر دو کونآفتاب طلعت زیبای توست
صفحهٔ ۱ از ۴