خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدامم ده، که ایامم مدام استشکار عیش را، ایام دام است
۲
بیاور باده‌ای، کز وی دو قطرهخرابی دو عالم را تمام است
۳
چه در بند حریفی، باده را باشحریفی باده‌ات آسوده جام است
۴
ز هشیاری به مستی، راه دور استز مستی تا به هشیاری، دو گام است
صفحهٔ ۱ از ۳