خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحدمان، از می گل بوی مستهمچو نسیم سحر از جا بجَست
۲
خواب نهان، در سر شهلای شوختاب عیان، در سر مرغول شست
۳
خانه به هم بر زده چون عهد تُرکزلف به هم درشده چون غول مست
۴
ساقی آزاده، ستاده به پایباقی دوشین می نوشین بدست
صفحهٔ ۱ از ۳