خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشرقِ مَه دور گریبان اوستمغرب جان نقبهٔ مرجان اوست
۲
حجلهٔ پروین بَرِ سیمین اوحاجب پروین لب خندان اوست
۳
ظلمت دل، کوری هر خستهدلبر رصد چشمهٔ حیوان اوست
۴
مجمع جانهای جگرسوختهدر کنف مشک پریشان اوست
صفحهٔ ۱ از ۳