خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل تو به نکته دُر چکاندوین قاعده کس چو تو نداند
۲
در حسن رخت به دست مردیاز ماه خراج‌ها ستاند
۳
خورشید نمی‌رسد بگردتشاید که براق کم دواند
۴
دامن‌دامن دلم ز دیدهدر پای غم تو در فشاند
صفحهٔ ۱ از ۲