خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شام از طرب رخت سحر گرددزهر، از مدد لبت شکر گردد
۲
از عشق غلامی تو هر ماهیسر تا به قدم همه کمر گردد
۳
خورشید اگرچه داشت ناموسیدر دور تو کارهاش برگردد
۴
چون دایره گرد نقطه‌ی لعلتدر می‌گردم اگر نه برگردد
صفحهٔ ۱ از ۲