خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم درد پرور دنیای بی وفابا درد کرده خوشده مستغنی از دوا
۲
هرگز نکرده درد دل اظهار ما طلبهر جا که دیده خط زده بر نسخه شفا
۳
مطلق وفا ندیده ز ابنای روزگاربر خود در آرزوی وفا کرده صد جفا
۴
وحشت گزیده از همه عالم چه جای غیربا خویش هم نگشته درین وحشت آشنا
صفحهٔ ۱ از ۱۹