خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از زبانت می رسد هر لحظه آزاری مرامی خلد هر دم بدل زان برگ گل خاری مرا
۲
می تواند کرد پنهان از رقیبم ضعف تنگر نسازد فاش هر دم ناله زاری مرا
۳
زار مردم در غم تنهایی و ممکن نشداین که بیند زاریم یاری کند یاری مرا
۴
در حریم الفتم آزادگان را راه نیستمن گرفتارم نباید جز گرفتاری مرا
صفحهٔ ۱ از ۲