خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد چون نیست چه تأثیر بود درمان راگوی شو تا که ببینی اثر چوگان را
۲
از من ای خاک در دوست خدا را بپذیربکجا باز برم این سر بی سامان را
۳
چه عجب خلق اگر از تو بغفلت گذرندآنکه درویش نباشد چه کند درمان را
۴
دیده بستم که دل از یاد توام بستان استجز برویت نگشایم در این بستان را
صفحهٔ ۱ از ۳