خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز بجان کس نشناسد صفت جانان راهم بجانان بنگر تا بشناسی جان را
۲
نیست هستی بجز از هستی و هستی همه اوستخواجه بیهوده بخود می نهد این بهتان را
۳
هوس خرمی از سر بنه ای طالب دوستآتش افروز بخاری نخرد بستان را
۴
ره چو مقصد بود آن به نبود پایانشعاشق آن نیست که اندیشه کند پایان را
صفحهٔ ۱ از ۳