خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حاصل هر دو جهان خوشه ای از خرمن ماستساحت کون و مکان گوشه ای از مسکن ماست
۲
چشم بر بند و به ظلمتکده ی فقر در آیتا ببینی که فروغ فلک از روزن ماست
۳
چشمه ی کوثر و آن باغ دلارای بهشتنمی از مشرب ما، نکهتی از گلشن ماست
۴
چه اثر بود درین دشت که بی زحمت کشتیک جهان ریزه خور و خوشه بر از خرمن ماست
صفحهٔ ۱ از ۳