خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حضور خویش خواهی جبر ما راتو مغروری به حسن ای بیمدارا!
۲
به سیخ ناز مژگانت کشیدیدل دلدادگان مبتلا را!
۳
سراسر قتل اهل عشق کردینما لطفی به محزونان خدا را!
۴
بنالم گر ز هجرت نرم گردددل سخت هزاران سنگ خارا
صفحهٔ ۱ از ۲