خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به عرض آرد تمنا حسرت ناکام راشوخی مطلب شود خمیازه موج جام را
۲
شوق بسمل دم به دم از بی‌قراری‌های مامی‌کشد یک سر در آغوش تپش آرام را
۳
شهرت کان عقیق از هستی ما شد عدمکز نگین ما شنیدن نیست هرگز نام را
۴
مطلب نایاب را شد خانه عنقا وطنتا کجا جولان نمایی توسن اوهام را؟!
صفحهٔ ۱ از ۴