خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۴۶ - شمس‌الدین‌جان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخ بی‌باکی که کرده خانه مردم خرابتیغ ابرویش برای قتل من دارد شتاب
۲
مانی از بهر هوای صورت زیبای اوچون فلک سرگشته افتادست تا یوم‌الحساب
۳
سوخت مغز استخوان در سینه‌ام از عشق اوکشور دل را بود از دست حسن او عذاب
۴
آنقدر کلک قضا نازید هنگام رقمکز میان خوبرویان تا تو را کرد انتخاب
صفحهٔ ۱ از ۳