خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند روزی در جهان ای عمر مهمانی بس استاز حصول مدعا آه پشیمانی بس است
۲
آرزوی جاه داری گر ز نقش اعتباریاد تعمیر خیالت خانه ویرانی بس است
۳
گشتی از درس کمال امروز غافل مر تو راهمچو یبروح‌الصنم یک نام انسانی بس است
۴
چند گویی کز تعلق‌های امکان بگذرمبگذری گر از جهان یک دامن افشانی بس است
صفحهٔ ۱ از ۳