خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۳ - تتبع مخدومی نورا
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوزی‌ام ، تا برفروزی رویِ آتشناک راساز آتش‌گیرهٔ آن شعله، این خاشاک را
۲
از شکاف غنچه پنداری نمایان گشت گلگر ز چاک پهلویم بینی دل صد چاک را
۳
گَردسان خیزد زمین، زان رو که در وقتِ خَرامجان دهد رفتار چون آب حیاتت خاک را
۴
حاجب قصرت گرم راند عجب نبود که نیسترسم ماندن پیش شه دیوانهٔ بی‌باک را
صفحهٔ ۱ از ۳