خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۸ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بعد عمری کافکند گردون به کوی او مراسیل اشک شادمانی هی برد زان کو مرا
۲
گاه چشم آید گران در کفه عشقم ز غمکوه فرهادش اگر یک سو نهی یک سو مرا
۳
رو به راهت بس که سودم هردو خونین گشت و ریشوه که سویت آمدن را نیست راه رو مرا
۴
بوی مشکین طره‌ات تا در دماغ من رسیدگه کند بی‌حال و گه آرد به حال آن بو مرا
صفحهٔ ۱ از ۲