خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۹ - تتبع میر سهیلی
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل کز غمت آرام نباشد برم او راتا چند بکویت برم و آورم او را
۲
زاغی که کند گاه جنون میل نشستنبر فرق بود طعمه ز زخم سرم او را
۳
خواهم که گرانی برم از کوی تو گرچهاز سایه گران تر نبود پیکرم او را
۴
شد لیلی و مجنون ز میان چون نه پسندمدر عشق من اینرا به صفا دلبرم او را
صفحهٔ ۱ از ۲