خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۳۱ - تتبع شیخ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگه از تب زرد یابم گلعذار خویش رادر خزان رو کرده بینم نو بهار خویش را
۲
در عرق افتد چو جسم ناتوانش بنگرمغرقه بحر بلا جان نزار خویش را
۳
از حرارت چون شود نازک تنش در اضطرابکی توانم بست چشم اشکبار خویش را
۴
کاشکی تب خاله از لعلش به دندان برکنمتا کنم فارغ ز رنجش لعل یار خویش را
صفحهٔ ۱ از ۲