خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۳۰ - تتبع میر
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وه که در وقت گلم زان گل رخسار جداگل جدا آتش من نیز کند خار جدا
۲
از جدایی من و یار ابر ز تأثیر بهارمن جدا گریه کنان ابر جدا یار جدا
۳
چه فراق است که جانان چو جدا گشت ز مندل ز جان گشت جدا جان ز تن زار جدا
۴
آن پری پیکر ازین خسته جدایی طلبدهمچو جان کو شود از پیکر بیمار جدا
صفحهٔ ۱ از ۲