خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۱۸
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا وقتا که وقت نوبهار استمساعد روز و میمون روزگار است
۲
زمین چون لعبت شمشاد زلف استجهان چون کودک عنبر عذار است
۳
کجا پایت برآید گلستان استکجا چشمت برافتد لاله زار است
۴
میان باغ پر مشک و عبیر استکران راغ چون نقش و نگار است
صفحهٔ ۱ از ۱۳