خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۱۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تویی که مهر تو در مهرگان بهار من استکه چهره تو گلستان و لاله زار من است
۲
مرا ز کم شدن سبزه بس اثر نکندچو خط سبز تو از سبزه یادگار من است
۳
بهار و سرو و گل و سوسن ای بهار بتانچو در کنار منی جمله در کنار من است
۴
میان جان من و غم نماند هیچ سبببدان سبب که جمال تو غمگسار من است
صفحهٔ ۱ از ۱۳