خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون زلف تو بی قرارم از عشقتچون چشم تو با خمارم از عشقت
۲
زان روی که برگ لاله را مانددل‌سوخته لاله‌وارم از عشقت
۳
زان زلف چو روزگار شوریدهشوریدهٔ روزگارم از عشقت
۴
بارم ندهی و من ز دلتنگیبا دیدهٔ اشکبارم از عشقت
صفحهٔ ۱ از ۲