خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر رخ شکستم از خطا رنگ امید و بیم رابیند منجم طالعم از هم درد تقویم را
۲
علم ارادت گر کند ذوقی نصیب جان منمستوفی امر قضا باطل کند تقسیم را
۳
عشق از برای داغ من آتش به جانان می زندافغان که کردم دوزخی، گلزار ابراهیم را
۴
نقدی که دوران برده است از کیسه عمرم برونجاوید مستغنی شوم از صد دهد گر نیم را
صفحهٔ ۱ از ۳