خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل خلعت نو داد دگر شاخ کهن رابر سلطنت حسن سجل ساخت چمن را
۲
شاخ گل خوش بو به ره باد سحرگاهبگشود سر نافه غزالان ختن را
۳
شد لاله به خمیازه به یاد می لعلتاز باده لبالب چو قدح دید دهن را
۴
افراخت صراحی سر و گردن به توجهتا خوش به کف مست دهده جام ذقن را
صفحهٔ ۱ از ۳