خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز نام صنم نقش مکن لوح جبین راتا چپ نکنی راست نخوانند نگین را
۲
از شوق شهیدان حریم سر کویشچون دانه در آغوش نگنجند زمین را
۳
پیداست رهایی من از ضعف وجودمره زود به سر می رسد آواز حزین را
۴
من دام به نخجیرگه انداخته بودمشیر آمد و بگرفت ز من دام و کمین را
صفحهٔ ۱ از ۲