خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱ - یک قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندی به غلط بتکده کردیم حرم راوقتست که از کعبه برآریم صنم را
۲
بیخ هوس وصل ببریم که زشتستخار و خس بیگانه گلستان ارم را
۳
ما و در آسودگی مرگ کزین بیشزحمت نتوان داد شفا را و الم را
۴
عمریست که همسایه بختیم درین کوییک بار ندیدیم در خانه هم را
صفحهٔ ۱ از ۱۳