→ دیوان اشعارنظیری نیشابوری
نظیری نیشابوری
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - یک قصیدهچندی به غلط بتکده کردیم حرم را←شمارهٔ ۲ - این قصیده در مدح ابوالمنصور جهانگیر پادشاه در حین ملازمت ایشان در تعریف شکار گفته شده استترتیب کهن تازه شد آیین زمان را←شمارهٔ ۳ - مطلع دومای خاک درت صندل سرگشته سران را←شمارهٔ ۴ - این قصیده در منقبت حضرت امام رضا علیه التحیته و الثنا و اشاره به قتل و غارت ساکنان مشهد مقدسه حضرتچنان رسیدن دی سرد ساخت دنیی را←شمارهٔ ۵ - این قصیده در روز فرخ مولود صاحب زاده برخوردار میرزا ایرج بن عبدالرحیم خان و در مدح والده مخدره گفته شدهبر زمین آورده رحمت را دعای مستجاب←شمارهٔ ۶ - در صفت خانه ممدوحاین خانه گوشواره عرش مطهرست←شمارهٔ ۷ - این قصیده در وقت عزیمت مکه در احمدآباد گجرات در ایام فتح قلعه جونه در مدح نواب محمد عزیز اعظم خان کوکه وارد گردیده استمژده در مژده فتح است و ظفر در ظفرست←شمارهٔ ۸ - این قصیده ایضا در استدعای صحت و بیان مدحت ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان گفته شدهمگر که صبح ز بالین آسمان برخاست←شمارهٔ ۹ - این قصیده در مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان گفته شدهاز سخن چون چاشنی بخشی به خوان تربیت←شمارهٔ ۱۰ - ایضا در مدح خان خانان بن بیرام خان واقعستچو شمع سوز دلم عشق بر زبان انداخت←شمارهٔ ۱۱ - این قصیده در تعریف سریر ابوالمنصور نورالدین محمد شاهزاده سلیم گفته شدهبر تخت هند والی هندوستان نشست←شمارهٔ ۱۲ - این قصیده نیز بعد از معاودت مکه به احمدآباد گجرات در مدح شاهزاده همایون نژاد شاهزاده مراد گفته شدهپس از ادای طواف حج و رسوم عباد←شمارهٔ ۱۳ - ایضا در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان هنگامی که بیلغار از گجرات به دارالسلطنه اگره آمده بودند و اول مداحی و ملازمت این چاکر بوده گفته شدهبه عمر مژده که عیش ابد نثار آمد←شمارهٔ ۱۴ - ایضا در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان بن بیرام خان واقعستنوح را دیده من زورق طوفان گردد←شمارهٔ ۱۵ - یک قصیدههرچه در معرض فنا باشد←شمارهٔ ۱۶ - در تولد یکی از دختران و مدح حضرت زهرا (ع)گذشت کوکبه ام از فلک که زهره برآمد←شمارهٔ ۱۷ - ایضا در مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان واقعستچنان ز دقتم اندیشه تنگ میدان شد←شمارهٔ ۱۸ - این قصیده در منقبت ابوالحسن علی بن موسی الرضا (ع) بعد از قصیده وارد شدهمرغ خوش الحان دلم غوغای رضوان خوش نکرد←شمارهٔ ۱۹ - در مدح اکبرشاهنوروز شد کلید درعیش نوبهار←شمارهٔ ۲۰ - ایضا در مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان در عید فطر گفته شدهصبح عیدست که بر میکده بگشاید در←شمارهٔ ۲۱ - ایضا این قصیده در مدح ابوالمظفر جلال الدین هنگام فتح قلعه اسیر گفته شدهچو رو به برج شرف کرد آفتاب منیر←شمارهٔ ۲۲ - ایضا در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان در نوروز فرسی گفته شده استز سال و ماه نوم بیش رنجه شد دل تنگ←شمارهٔ ۲۳ - این قصیده درمدح ابوالمظفر جلال الدین اکبرپادشاه درحین سورفرزند همایون اونورالدین محمدشاه سلیم گفته شدهزمانه را پی تزیین سور شاه امسال←شمارهٔ ۲۴ - این قصیده ایضا بعد از معاودت مکه معظمه در احمدآباد گجرات در مدح نورنگ خان گفته شدهز هند و مکه ام آورده بر در تو امل←شمارهٔ ۲۵ - و له ایضا نعت رسول اکرم (ص) و قصد ترک گجراتهر شب بذیل صحبت جانان تن آورم←شمارهٔ ۲۶ - یک قصیدهنعت محمدی علم مغفرت کنم←شمارهٔ ۲۷ - یک قصیدهبحر پر لؤلؤ معانی را←شمارهٔ ۲۸ - ایضا در مدح ابوالمظفر جلال الدین اکبر پادشاه این قصیده بعد از قصیده سابق و در ملازمت کردن ثانی در عین ضعف و بیماری گفته شدهچو شمع صبحگهی جان دهم به بوی نسیم←شمارهٔ ۲۹ - ایضا این قصیده در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان واقعست اول مخلع به مطلع ثانی و آخر متوجه به مطلع اول مکرر بجایزه پسندیده معزز گردیدهروزی چو بازمانده ضعیفان ز کاروان←شمارهٔ ۳۰ - در مدح عبدالرحیم خانبردار ای زمین کف حاجت بر آسمان←شمارهٔ ۳۱ - ایضا در منقبت امام هشتمسیم و زر از بهر چیست وقف کرم داشتن←شمارهٔ ۳۲ - این قصیده در مدح عمدة الشعرای خلاق المعانی نادره دوران خواجه عالمیان خواجه حسین ثنایی گفته شدهگهر فروش شناسد ز در بها کردن←شمارهٔ ۳۳ - این قصیده در مرثیه صبیه و برادر دلبند این کمینه گفته شدهخون دشت کربلا می جوشد از مژگان من←شمارهٔ ۳۴ - ایضا این قصیده بعد از مراجعت مکه معظمه به هندوستان در نعت سیدالمرسلین مذیل به مدح ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان فایض گردیده مطلع اول در تعریف بهاراو بخرامش چو سیل ما همه ویران او←شمارهٔ ۳۵ - مطلع دوم در صفت بهاربرزده فصل بهار سر ز گریبان او←شمارهٔ ۳۶ - مطلع سیوم در صفت شعرشعر مسیح دلست معنی او جان او←شمارهٔ ۳۷ - مطلع چهارم در نعت سیدالمرسلینوادی یثرب کجاست؟ آه ز حرمان او←شمارهٔ ۳۸ - در صفت بنای خانه ممدوحبدر ناهید بزم کیوان جاه←شمارهٔ ۳۹ - این قصیده در تعریف چهره ابوالمنصور جهانگیر پادشاه گفته شدهروشن شود ز فر شهنشاه بارگاه←شمارهٔ ۴۰ - این قصیده در راه مکه معظمه بعد از غارت سارقان مذیل به مدح نواب محمد عزیز اعظم خان منظوم شدهکس به مشهد پروانه ام نماید راه←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←