خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نام دلگشای تو عنوان کارهاخاک در تو، آب رخ اعتبارها
۲
خورشید و مه دو قطره باران فیض تومدی ز جنبش قلمت روزگارها
۳
باشد شفق ز بیم تو هر شام بر فلکرنگ پریده‌ای ز رخ لاله‌زارها
۴
انگشتی از برای شهادت شود بلندسروی که قد کشد ز لب جویبارها
صفحهٔ ۱ از ۴