خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کنم تحریر احوال دل ناشاد راهمچو نی در هم بسوزد خامه فولاد را
۲
غیر غمخواری بدشمن ناید از آزادگانشانه گردد ارّه ، گر بر سر نهی شمشاد را
۳
تندخویان را نباشد جز کدورت حاصلینیست در کف غیر خاک از تندی خود باد را
۴
چهره‌ای دیدم که صورت بنددار تصویر آنموی آتش دیده سازد خامه استاد را
صفحهٔ ۱ از ۲