خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو وصف لعل تو شیرین کند کلام مرامکیدنش کند آیا چگونه کام مرا؟
۲
از اینکه نسبت دوری بلعل او داردعجب مدان که نگیرد عقیق نام مرا
۳
به سر ز تاب رخت آتشی که من دارمعجب که پخته نسازد خیال خام مرا
۴
بعدل دادرسم، حاجت تظلم نیستکه ظلم میکشد از ظالم انتقام مرا
صفحهٔ ۱ از ۲