خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۹ - در بث الشکوی و مرثیت و مدحت حضرت سیدالشهداء امام حسین «ع »
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قضا بدور جان، از فلک حصار کشیدکه خوشدلی نتواند بگرد ما گردید
۲
جهان نه تنگ چنان از هجوم غم شده استکه خون تواندم آسان ز دل بچهره دوید
۳
ز بسکه عرصه گیتی است تنگ، حیرانمکه غم چگونه مرا در دل این قدر بالید؟!
۴
محقر است چنان عرصه جهان که در اونگشته خم نتوانست آسمان گردید!
صفحهٔ ۱ از ۱۴