خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۰ - وصف بهار و ستایش خسرو جم قدر کامکار شاه عباس ثانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر ز ابر چتر و، بگلگون گل سوارخوش میرسد بکوکبه سلطان نوبهار
۲
از هر طرف جبینت گل میکشد نمودارد از آن بدست، گل افسار شاخسار
۳
هر سو بدور باشد غم از رهگذر اوفوج شکوفه یی، بود از شاخ چوبدار
۴
گویی ز جنگ لشکر دی بازگشته استسرها ز ژاله بسته بفتراک، شاخسار
صفحهٔ ۱ از ۶