خلوتی با یغمای جندقی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ابر خطت محیط ماه استروز من و عالمی سیاه است
۲
گفتم به مهت شبیه دانندگفتا مشنو که اشتباه است
۳
ره بر زنخش فتادت ای دلکورانه قدم منه که چاه است
۴
با بار غم تو و دل مندیگر چه مقام کوه و کاه است
صفحهٔ ۱ از ۳