خلوتی با سنایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ - در مدح خواجه حکیم ابوالحسن علی بن محمد طبیب
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا باز فلک طبع هوا را چو هوا کردبلبل به سر گلبن و بر شاخ ندا کرد
۲
بی برگ نوایی نزد از طبع به یک شاخچون برگ پدید آمد پس رای نوا کرد
۳
شاخی که ز سردی و ز خشکی شده بد پیراز گرمی و تریش صبا همچو صبا کرد
۴
از هیچ پدر هیچ صبی آن بندیدستکامسال بهر شاخ یک آسیب صبا کرد
صفحهٔ ۱ از ۱۴