خلوتی با حکیم نزاری
بخش ۱
باب چهارم - در راستی و امانت داری
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به گفتار و کردار اگر راستیبه یک دل دو عالم بیاراستی
۲
بجز بوده باز از گذشته مگویو گر می توانی در آن ره مپوی
۳
مگو نیز در حال جز آنک هستچنان گو که بر حرف ننهند دست
۴
به آینده هرگز زبانت گرومکن ور بگردی وفا کن برو
صفحهٔ ۱ از ۳۶